ശാരീരിക അവശത ഒരു കുറ്റമല്ല! അതൊരു കുറവായി കാണേണ്ടതുമില്ല!

ശാരീരിക അവശത ഒരു കുറ്റമല്ല! അതൊരു കുറവായി കാണേണ്ടതുമില്ല!


സഹചര്യങ്ങളുടെ ദുര്‍മുഖ തിരതള്ളലുകള്‍ക്ക്  അടിപതറാതെ മുന്നേറുവാന്‍ പക്ഷെ ചില കൈ താങ്ങുകള്‍ ആവശ്യം തന്നെ. എന്നാല്‍ അത് എവിടെയുണ്ട്? എങ്ങനെ ലഭിക്കും? എന്നൊക്കെയുള്ള സംശയം തീര്‍ക്കാന്‍ ഉതകുന്ന ചില വിവരങ്ങള്‍ ഇതാ. ഇന്റെര്‍നെറ്റില്‍ വേറെന്തോ ആവശ്യത്തിനായി തിരഞ്ഞപ്പോള്‍ കിട്ടിയത്. ഇംഗ്ലീഷിലാണ്. പരിഭാഷ കിട്ടുകയാണെങ്കില്‍ വീണ്ടും ഇതില്‍ പോസ്റ്റാന്‍ ശ്രമിക്കാം.
ഇവിടെ

 

നീണ്ട അവധിക്കാലം കഴിഞ്ഞെത്തിയതേയുള്ളു. പോസ്റ്റാ‍ന്‍ സ്റ്റോക്കോന്നും ഇല്ലാ. തല്‍ക്കാലം ഇതു റീപോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു.ജെകെ വിന്റോഡെക്കറേഷന്‍സ്

‘ തടയങ്കള്‍’ എന്ന എന്റെ തമിഴ് കവിതയുടെ പരിഭാഷ

തടസ്സങ്ങള്‍ ഒന്നുമില്ലാതെ കാണുവാന്‍ വന്നു നിന്നെ.....
എന്നാല്‍ ഞാന്‍ കണ്ടതൊക്കയും തടസ്സങ്ങള്‍!
അന്ന്-
നീ ബഹുദൂരത്തില്‍.......!
കാഴ്ചക്ക് കൂടി കിട്ടാത്തവണ്ണം!
ഇന്ന്-
കൈ എത്തും ദൂരത്തില്‍ നീ!
എന്നിട്ടും എന്‍ കൈകള്‍ മാത്രം ചലിക്കുന്നില്ല!
തടസ്സങ്ങള്‍ ഒന്നുമില്ലാതെ കാണുവാന്‍ വന്നു നിന്നെ.....
എന്നാല്‍ ഞാന്‍ കണ്ടതൊക്കയും തടസ്സങ്ങള്‍!

ക്ഷുപിത യൌവ്വനം

ക്ഷുപിത യൌവ്വനം പല്ലുകൊഴിച്ചു
ഹരിത യൌവ്വനം നഖം പൊഴിച്ചു
രാത്രി മഴയുടെ രൌദ്രതാളത്തില-
ലിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആവേശ ചുടുച്ചോര
തണുത്തുറഞ്ഞു പോയി ഒരിളം വിരല്‍
സ്പര്‍ശത്തില്‍, ഹിമഹിരി കൊടുമുടി
നീന്തിക്കടന്നു നിര്‍വൃതി തന്‍ സമതലം
താണ്ടി നവ ചേതന ഒഴുകിപ്പരന്നു

പുതുനാമ്പ് തിളിര്‍ത്തു മന്ദം............
കിഴക്കിന്‍ മനത്ത് നിലാവും..........

വേലി

ഒരു സൌകര്യത്തിനു വേണ്ടിയാണവര്‍ വേലി പൊളിച്ചത്, രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയില്‍ വേലി ചാടുമ്പോഴുള്ള ശബ്ദം ഇല്ലാതാക്കാനായി മാത്രം. പല രാത്രികള്‍ കൊഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പതിയെ അതൊരു നടവഴിയായി, പിന്നെ കാല്‍പ്പാടുകള്‍ക്കനുസരണം ഇടവഴിയായി. കാലം കടന്നപ്പോള്‍ ഒരു പകല്‍ വെട്ടത്തു അതു പൊതുവഴിയായി തീര്‍ന്നു അവള്‍ പൊതു സ്വത്തും.  

congrats India... congrats.

                  congrats India... congrats...........
നാനാത്വത്തിലെ ഏകത്വം എന്ന ഇന്ത്യന്‍ ആപ്തവാക്യം അനര്‍ത്ഥ്വമാക്കിയ ഇന്ത്യന്‍ ടീം അംഗങ്ങളെ എത്ര അഭിനന്ദിച്ചാലും മതിയാവില്ല. വ്യക്തിപരമായ ചില തിരക്കുകള്‍ കാരണം തമിഴ് നാട്ടിലായിരുന്ന എനിക്ക് ആ മുഹൂര്‍ത്തം നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന് പേടിയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഭാഗ്യം ഇന്ത്യന്‍ ടീമിനൊപ്പം എനിക്കുമുണ്ടായിരുന്നു. കുംഭകോണത്തെ ലോഡ്ജ് മുറില്‍ ഉറക്കത്തോട് മല്ലിട്ട് ആ അസുലഭ നിമിഷം കണ്ടാര്‍ത്തു വിളിക്കാന്‍ എനിക്കും കഴിഞ്ഞു.



ചിത്രത്തിനു കടപ്പാട്: ഗൂഗിള്‍ ഇമേജസ്

സാക്ഷി - ഒരു പുനര്‍വിചിന്തനം

മറ്റൊരു തിരഞ്ഞെടുപ്പുകാലം കൂടി, സീറ്റുകള്‍ക്കു വേണ്ടിയുള്ള പരക്കം പാച്ചിലുകള്‍, മോഹന വാഗ്ദാനങ്ങള്‍, ആകെ കലപില തന്നെ.
കോളേജിലെ പഴയ മാഗസിനുകള്‍ മറിച്ചു നോക്കുന്നതിനിടയ്ക്കു കണ്ട ഒരു കവിത “സാക്ഷി” ഓര്‍മ്മവന്നു. കാല ഘട്ടം മാറി, സാഹചര്യങ്ങളും മാറി എങ്കിലും ആനുകാല്യ പ്രസക്തി ഉണ്ട് ഏന്നു തോന്നിയതിനാല്‍ ഇവിടെ കുറിക്കുന്നു. ഇതെഴുതിയ പ്രിയ വിദ്യാര്‍ത്ഥി ജിനോബ് ഇപ്പോള്‍ എവിടെയാണെന്ന് അറിയില്ല. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അനുവാദം വാങ്ങിയിട്ടുമില്ല.എന്നെങ്കിലും കണ്ടുമുട്ടുമ്പോള്‍ പറയാം.

സാക്ഷി
ഞാന്‍ അവരോട് ദാഹജലം ചോദിച്ചു
അവര്‍ എനിക്കു കോള തന്നു
പിന്നെ ഞാന്‍ അരി ചോദിച്ചു
അവര്‍ എനിക്കു ലഹരി തന്നു
ജനത്തിന്റെ പട്ടിണിക്കൊരു പരിഹാരം ചോദിച്ചു
അവര്‍ നക്ഷത്ര ഹോട്ടലുകള്‍ തന്നു
റോഡു ചോദിച്ചു, പുഴ ചോദിച്ചു
അവര്‍ റോഡും റോഡില്‍ പുഴയും തന്നു
നാടിനു സമാധാനം ചോദിച്ചു
അവര്‍ ഗുണ്ടാ പോലീസിനെ തന്നു
സന്തോഷത്തിന്റെ ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും
ലഭിക്കാനായി യാചിച്ചു
അവര്‍ തീം പാര്‍ക്കുകളിലൂടെ എന്നെ വിസ്മയിപ്പിച്ചു
സഹികെട്ട് ശവമടക്കാന്‍ ഒരു പിടി മണ്ണു ചോദിച്ചു
അവര്‍ രക്തസാക്ഷി മണ്ഡപങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കാമെന്ന്
വാക്കു മാത്രം തന്നു.

രചന: ജിനോബ് എം